Interview met Sylvain Bidart 7 september 2010 om 14:17
Dit is interview is tot stand gekomen met dank aan Spunk Supermoto. De sympathieke Fransman Sylvain Bidart had nog een kleine adem over om een aantal vragen te beantwoorden en ons een indruk van zijn supermoto carrière te geven.
Interview met Sylvain Bidart

Hoe kom jij op jouw leeftijd al op dit absolute top niveau in supermoto? 

Geen idee! Ik heb vroeger toen ik klein was wel een beetje op een crossertje gereden maar dat was eigenlijk beneden elk niveau.

Toen ik 18 was ben ik gaan supermoto racen, dat is dus 7 jaar geleden. Dit ging wel goed en in Frankrijk en Spanje zijn twee vrij serieuze competities waardoor je snel tot een goed niveau door kan groeien.

 

Heb je altijd al prof sporter willen zijn/worden? 

Nee, ik werkte altijd gewoon in de winkel bij mijn vader. Toen ik vorig jaar naar de USA vertrok kon ik ook nauwelijks Engels. We wonen dichtbij Spanje en ik had op school als vreemde taal dus Spaans gekozen, ik dacht waarom zou ik in mijn leven ooit verder van huis belanden dan in Spanje!

Ik was altijd wel erg fanatiek met sporten, dat zat er al wel vroeg in. Maar ik ben eigenlijk fanatiek in alles wat ik doe, wat dan ook ik doe het voor de volle 100%.

Van mijn leven lang heb ik als klein Frans jongetje nooit durven dromen dat ik op een dag kampioen van de USA zou worden in wat voor sport dan ook.

 

En daarnaast werd je vorig jaar ook nog Spaans en Frans kampioen. Hoe komt een drievoudig kampioen als jij in het Friese Joure terecht? 

Ik race sinds vorig jaar met MecaWheels. SpunkSupermoto is de Nederlandse importeur van deze wielen, Gerrold de eigenaar van dit bedrijf vroeg me een keer of ik interesse had om te komen racen in Nederland. Het was een stukje rijden, maar nu zit ik dus hier.

 

Hoe lang was het rijden?

7 uur, ik kom nu vanuit het Noorden van Frankrijk gereden, daar is het Luc1 raceteam waar ik voor rij gevestigd. Gedurende het race seizoen woon ik daar ongeveer 2 maanden per jaar bij mijn team manager in huis. Dit is beter voor mij omdat ik anders te veel moet reizen. We zij in ons kleine Renault busje gekomen zodat we lekker konden opschieten.

Toen we in Joure aankwamen werden we nog staande gehouden door de politie. Die dacht natuurlijk wat doen die drie Fransmannen hier in dat busje, ha, ha, ha. Maar toen ze onze team kleding en motors zagen hadden ze al snel door dat we voor de race kwamen en lieten ons verder rijden.

Na deze race in Joure rij ik wel door naar mijn eigen huis in het zuiden van Frankrijk. Ik heb samen met mijn vriendin een huis gekocht in de buurt van Biaritz. Het is een oud huis dat we op het moment aan het restaureren zijn.

 

Is je vriendin niet meegekomen naar Nederland? 

Mijn vriendin houdt helemaal niet van motorsport en komt bijna nooit kijken. Dit vind ik eigenlijk wel prettig, als ik thuis ben praat ik dus nooit over motoren en motorsport. Op een of andere manier geeft me dit veel rust.

 

Wat veranderen jullie eigenlijk aan de motorfiets?

Qua tuning? Tja dat kan ik allemaal niet precies zeggen. Maar eigenlijk houd ik alles vrij standaard. Ik wil vooral een soepel rijdende motor. Het belangrijkste voor een race is voor mij dat ik er alles voor 110% uit kan halen. Ik heb op verschillende motoren geracet, op sommige was ik meer aan het vechten met de motor dan met mijn tegenstanders op de baan.

Ik rij bijvoorbeeld altijd met een dB killer omdat de motor dan niet zo agressief is dan met open uitlaat. De Honda waar ik nu twee jaar mee race is perfect, hij is heel eenvoudig op de limiet te rijden en super betrouwbaar. Het laatste wordt bij veel nog wel eens vergeten. Om een race te winnen moet je hem in eerste instantie uitrijden!

Waar ik en mijn team ook erg veel tijd aan besteden is de vering set-up. We testen daarnaast veel Michelin banden en mogen van deze fabrikant ook vaak prototypes gebruiken.

We gebruiken natuurlijk DID tubeless wielen van MecaWheels, ik moet een beetje reclame maken voor de Nederlandse markt. Nee... zonder gekheid, door het sterke spaakpatroon heb ik minder chatter in de bocht. Ik gebruikte altijd ander tubeless velgen maar die hebben meer flexibiliteit in het wiel. Een stugger wiel bleek voor ons de oplossing te zijn voor iets wat we al jaren in de vering zochten!

 

Nu over de wedstrijd hier in Joure, hoe gingen de trainingen? 

Pfffff, toen we hier aankwamen en het off-road zag dacht ik wat doe ik hier! Al dat zand, ik heb van mijn leven nog nooit in dit soort zand gereden. Alle supermoto banen waar ik rij tijdens mijn kampioenschappen zijn met harde off-road gedeeltes.

Gerrold van SpunkSupermoto vroeg me al lachend wat ik van de baan vond, hij wist natuurlijk wel dat dit voor mij heel zwaar zou worden. Hij zij tegen me dat ik hier alleen moest rijden voor mijn plezier, en wou absoluut niet dat ik een blessure opliep. Maar ik heb nooit plezier als ik niet win!

 

Tijdens de eerste vrije training heb ik rustig aan de baan verkend. Dat doe ik altijd, er valt dan niets te winnen en veel te verliezen. We kijken dan hoe we de afstelling van het vering beter kunnen krijgen voor het circuit en ik probeer wat verschillende lijnen.

Het off-road gedeelte was een verschrikking voor me. Al dat zand en die sporen, wat een ellende. Op een bepaald moment kwam Marcel Van Drunen me op de tafel voorbij springen en ik keek gewoon naar de onderkant van zijn Yamaha!!!

 

De tijdtraining die volgde verbaasde me nogal, alle coureurs reden constant op een hoog tempo hun rondes achter elkaar door. Mijn monteur Mario vroeg zich nog af of het erom ging zoveel mogelijk rondes te rijden.

Normaal gesproken rij ik eerst twee of drie keer rond en laat dan door de monteur mijn vering nog wat bijstellen. Ik ga dan samen met mijn manager de tijden van de concurrentie even checken. Ludo mijn manager kijkt goed waar ander coureurs sneller zijn, en wat ik daar op die plek dus anders moet doen. Tsja....Ludo stond nu dus bij de off-road sectie!

Deze tijdtraining was een ramp voor me ik kwam drie keer te vallen, ik snap niet hoe het kwam, de laatste vijf races ben ik niet een keer gevallen.

Het kwam er op het eind eigenlijk op neer dat ik maar 1 ronde heb gereden om een tijd neer te zetten. Normaal doe ik dit drie of vier keer. Maar doordat ik deze training niet erg zadelvast was lukte dit dus niet.

Met nog drie minuten trainingstijd had ik de laatste kans om mijn tijd te verbeteren, maar toen kwam ik natuurlijk weer te vallen in het off-road gedeelte!

 

Maar je had toch de pole position te pakken? 

Ja dat klopt, maar ik was erg kwaad op mezelf! Hoe kan ik zo stom zijn om drie keer te vallen in een tijdtraining. Toen ik op het snelle stuk achterop de baan onderuit ging, heb ik mijn helm compleet afgeschreven. Mijn achterwiel kwam tijdens het sliden buiten de baan terecht, een beginners fout.

En tijdens mijn laatste valpartij lag ik gewoon in een plas modder te zwemmen!!

Maar de ballonvaart die ik van de raceorganisatie aangeboden kreeg maakte alles weer goed. Het was echt prachtig, ik kon het vlakke Nederland mooi van boven bekijken, en wat een stilte daar boven in de lucht.

 

Toen de eerste race, zo te zien had je er zin in? 

Ludo zat me te motiveren, dat doet hij op een wat vreemde manier. Ik kreeg van hem geen nieuwe band, ik moest weer met dezelfde banden van start omdat ik zo belachelijk had gedaan tijdens de training. Hij weet bij mij altijd de juiste snaar te raken. We kennen elkaar al lang en Ludo weet wat hij doet, hij heeft vijf jaar MX GP's gereden op zo'n CR500 kanonskogel.

Ik was bij de start meteen goed weg en had een prachtige race. Van Drunen was natuurlijk beter in het offroad. Maar ik was op het asfalt sneller. In het begin liep van Drunen wat weg, maar de race is natuurlijk lang en ik moest nog steeds erg wennen aan het zand met de dikke sporen. Half in de race dichte ik het gaatje door de Honda flink open te zetten op de langere asfalt gedeeltes. Daarna was het constant van positie wisselen, natuurlijk een super race voor het publiek.

Ik koos ervoor om Marcel lekker onder druk te zetten. Tijdens het aanremmen op het asfalt was ik beter en ik zat dus lekker te prikken. Er zat een kleine chicane in de baan met wat graffel. Hier kon ik hem drie keer pakken, twee keer binnendoor en de laatste keer passeerde ik hem buitenom, gewoon super Cool! Tegen het laatst van de race gingen we bijna gelijk de tafelbult op en was ik hem opeens kwijt. Hierdoor kon ik vrij relaxed door naar de finish.

 

De tweede race was je weer als snelste weg bij de start, is dit je handelsmerk? 

Nee, maar in de competities waarin ik race is de start heel erg belangrijk. Omdat er in de off-road gedeeltes vaak maar 1 ideale lijn is, zijn er gewoon minder inhaalmogelijkheden. We trainen dus vrij veel op de start.

We hadden nog wat extra profiel in de achterband gesneden, het leek wel een cross band. Om Ludo te pesten ben ik weer met dezelfde band van start gegaan. Ik zij tegen hem dat hij in deze tijden van recessie Michelin niet zo op kosten moest jagen. Nee, zonder gekheid de band voelde nog verbazingwekkend goed dus ik dacht waarom een nieuwe.

Deze tweede manche reed ik van begin tot het eind voorop, dat was natuurlijk niet zo leuk voor het publiek. Het crossen in het mulle zand ging steeds wat beter, dit weekend was natuurlijk ook een prima training voor mij.

In de eerste helft van de race gebeurde er achter me nogal wat. Toen we tussen de achterblijvers kwamen maakte die jonge KTM rijder Voorwinden het Van Drunen moeilijk. Maar toen deze later wegviel zag ik alleen Marcel nog achter me. Ik kon hem tijdens het tweede gedeelte van de race gelukkig op veilige afstand houden.

 

Pole Position, winnaar van twee manches en de snelste ronde tijd wat wil een coureur nog meer? 

Ja, het was een perfect raceweekend. Maar wat me vooral bij blijft was de sfeer van het evenement. Super publiek, de Hollanders zijn maf. En ik heb nog een rondje in een Parijs-Dakar truck mee gereden, machtig wat een geweld.

Mario en Ludo vonden het ook een perfect weekend, ze hebben samen met Gerrold van SpunkSupermoto veel zitten praten over mijn fiets. Volgend seizoen ga ik een dubbele schijfrem testen en krijg ik een speciale brandstof mapping. Spunk gaat wat dingetjes die Mario aan mijn Honda heeft gedaan uitproberen.

Het was wel een stukje rijden maar van alle kanten de moeite meer dan waard. Ik heb er in ieder geval een goede vriendschap aan overgehouden, en dat is achteraf altijd belangrijker dan een beker.

 

Volgend jaar weer naar Joure?

Als mijn raceschema het in 2011 toelaat dan zou ik graag weer van de partij zijn.

 

 

 

x

 

sr

terug naar Supermotard.nl overzicht
 Home 
|
|
 Links 
|
|
 Films 
|
|
 Hyves 
|

Copyright 2010 © Motocrossplanet